Jak kurtyna pożarowa działa jako przegroda strefy pożarowej i co oznaczają klasy EI

Kurtyna pożarowa i kurtyna dymowa to zupełnie odrębne elementy zabezpieczeń budynków, choć bywają mylone na etapie projektowania. Systemy dymowe wyłącznie kontrolują przepływ gazów pożarowych, ułatwiając bezpieczną ewakuację oraz działania ratownicze. Natomiast przegroda przeciwpożarowa stanowi fizyczną i szczelną barierę, która uniemożliwia przedostanie się płomieni oraz wysokiej temperatury do sąsiednich pomieszczeń. Błędne utożsamianie tych dwóch technologii prowadzi do tworzenia niewystarczającej ochrony. Taki błąd narusza rygorystyczne wymagania rozporządzenia MSWiA z 2010 roku w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków. Świadome rozróżnienie obu rozwiązań pozwala na prawidłowy podział przestrzeni i zapewnienie bezpieczeństwa użytkownikom.

Budowa, mechanizm działania i klasy odporności EI

Podstawowym zadaniem przegród rolowanych jest zatrzymanie ognia, co wymaga zastosowania odpowiednich materiałów i precyzyjnej mechaniki. Główny płaszcz wykonuje się ze specjalnej tkaniny z włókna szklanego. Materiał ten jest dodatkowo wzmacniany stalowym drutem, co zapewnia mu odpowiednią wytrzymałość mechaniczną w skrajnie wysokich temperaturach. Tkanina pozostaje na co dzień nawinięta na wał ukryty w stalowej kasecie nad sufitem podwieszanym. Taka konstrukcja sprawia, że kurtyna pożarowa pozostaje niewidoczna dla użytkowników budynku w normalnych warunkach eksploatacyjnych.

Po odebraniu sygnału alarmowego z centrali płaszcz rozwija się w dół grawitacyjnie lub przy pomocy wbudowanego napędu elektrycznego. Proces zamykania strefy trwa zaledwie kilka sekund i całkowicie odcina drogę pożarowi. Aby system działał skutecznie, krawędzie materiału poruszają się w bocznych prowadnicach. Prowadnice stabilizują płaszcz i eliminują niebezpieczne nieszczelności, przez które mógłby przedostać się ogień. Wytrzymałość całego układu opisują klasy EI, gdzie litera E oznacza szczelność, a I izolacyjność termiczną.

Liczby przypisane do klas informują o gwarantowanym czasie ochrony w minutach. Przegroda w klasie EI30 zachowuje swoje właściwości ochronne przez pół godziny. Skutecznie blokuje ona płomienie i utrzymuje temperaturę po stronie nieogrzewanej poniżej 140 stopni Celsjusza. Rozwiązania oznaczane jako EI60 wydłużają ten kluczowy czas do sześćdziesięciu minut. Natomiast systemy certyfikowane na poziomie EI120 stanowią najmocniejszą barierę, wymaganą w obiektach o szczególnie wysokim ryzyku. Wybór wyższej klasy wiąże się z koniecznością zastosowania grubszego płaszcza i solidniejszych elementów nośnych.

Wydzielanie stref pożarowych w przestrzeniach publicznych i przemyśle

Elastyczność montażu sprawia, że rolowane bariery z włókna szklanego doskonale sprawdzają się w budynkach o niestandardowej geometrii. Pozwalają one na wydzielanie stref w miejscach, gdzie postawienie tradycyjnej ściany nośnej byłoby niemożliwe z przyczyn architektonicznych. W nowoczesnych halach produkcyjnych i magazynach wielkopowierzchniowych montuje się je często nad ciągami transportowymi. Bariery skutecznie dzielą otwarte przestrzenie o kubaturze przekraczającej 25 tysięcy metrów sześciennych. Zastosowanie tego mechanizmu umożliwia bezkolizyjny ruch wózków widłowych i pracowników w czasie normalnej pracy zakładu.

Obiekty użyteczności publicznej wymagają równie precyzyjnego planowania dróg ewakuacyjnych i stref oddzielenia pożarowego. W nowoczesnych biurowcach automatyczne bariery separują rozległe przestrzenie typu open space od głównych klatek schodowych. W szkołach natomiast materiałowe przegrody oddzielają duże sale gimnastyczne od korytarzy komunikacyjnych. Przedsiębiorstwo Solidbau z Tychów projektuje i instaluje tego typu bierne systemy dla zakładów oraz budynków publicznych na terenie całego kraju. Doświadczenie śląskiego wykonawcy pozwala na dopasowanie klasy odporności do specyfiki konkretnego układu architektonicznego.

Sposób implementacji systemu zależy od przeznaczenia samego pomieszczenia. W zakładach przemysłowych projektuje się głównie instalacje pionowe nad głównymi liniami technologicznymi. W niektórych budynkach edukacyjnych lub sportowych konieczne bywa zastosowanie wariantów poziomych, zamykających światło wielkich stropów. Każdorazowo projekt musi uwzględniać współpracę mechanizmu rolowanego z istniejącymi instalacjami oddymiania.

Ostateczny wybór konkretnego rozwiązania zależy od geometrii analizowanego budynku oraz narzuconej w projekcie klasy odporności ogniowej. W wysokich magazynach priorytetem pozostaje szczelność przy dużych rozstawach słupów nośnych. W reprezentacyjnych przestrzeniach biurowych kluczowa okazuje się estetyka ukrycia kasety w stropie podwieszanym. Prawidłowo dobrana ochrona gwarantuje pełną zgodność z obowiązującymi przepisami budowlanymi. Profesjonalne zintegrowanie przegrody z automatyką całego obiektu daje pewność, że w sytuacji kryzysowej ogień zostanie zatrzymany w wyznaczonej strefie.